We spraken met David Stewart, oprichter van ShotKam en een ervaren schutter op vliegend wild met meer dan 40 jaar ervaring, en vroegen hem naar zijn beste tips voor de duivenjacht. Van het kiezen van de juiste choke en munitie tot het analyseren van je ShotKam-video’s: hieronder lees je het volledige interview.

Waarom is de duivenjacht zo uitdagend?

David: Duiven vliegen snel en kunnen in een oogwenk van richting veranderen. Daarom moet je alert en geconcentreerd blijven. Je moet je blik goed op de vogel richten om zijn snelheid en afstand in te schatten, terwijl je ook op de jagers en honden om je heen let. Na een duivenjacht kun je mentaal helemaal uitgeput zijn!

Welke fouten maken jagers het vaakst als ze op duiven schieten?

David: De grootste fout is waarschijnlijk schieten op vogels die buiten schootsafstand zijn. Het is belangrijk om te weten hoe een afstand van 40 yard, ongeveer 37 meter, eruitziet en je te beperken tot vogels binnen die afstand.

Als je blijft schieten op vogels buiten je schootsafstand, verspil je waarschijnlijk veel munitie en loop je vooral het risico een vogel te verwonden in plaats van hem in één keer te doden. Laat vogels die te ver weg zijn vliegen. Misschien komen ze terug of vliegen ze naar een andere jager die een betere schietkans heeft.

Hoe kan ShotKam je trefpercentage verbeteren?

David: Als je de video’s van je ShotKam terugkijkt, zie je wanneer je op vogels buiten schootsafstand schiet, of de vogel van richting veranderde en hoe je je geweer vóór het schot bewoog.

Bij de duivenjacht werkt een techniek waarbij je met de loop door de vogel heen zwaait volgens mij beter dan een constante voorhoudafstand aanhouden. Ook de beginpositie van je geweer is heel belangrijk. Zodra je de duif in het oog krijgt en zijn vlucht begint te volgen, moet het geweer op natuurlijke wijze meebewegen terwijl je het nog losjes tegen je schouder houdt. Daarna breng je het geweer met één vloeiende beweging stevig tegen je wang, zonder de loop te laten zakken of van de vogel weg te bewegen.

Bekijk bij het analyseren van je ShotKam-video’s de 10 tot 15 beelden vóór het overhalen van de trekker in slow motion. Als je ziet dat de voorhoudafstand kleiner wordt, probeerde je waarschijnlijk de afstand tussen de loop en de vogel te meten in plaats van je ogen op de vogel gericht te houden.

Blijf naar de duif kijken, breng het geweer vloeiend in de aanslag en schiet. Houd het geweer niet langer dan een seconde tegen je wang, anders ga je de voorhoudafstand berekenen. Probeer de veren van de vogel te zien en laat je ogen veranderingen in zijn beweging waarnemen.

Als je mist, probeer dan de volgende keer je voorhoudafstand te verdubbelen. Is dat te veel, halveer die dan bij het schot daarna. Bekijk vervolgens je ShotKam-video’s om een goed beeld te krijgen van hoe een raak schot eruitziet.

Is videoanalyse vooral voor beginners, of hebben ervaren schutters er ook iets aan?

David: Als je met elke twee schoten één duif binnenhaalt, ben je een heel goede schutter. Maar dat betekent nog steeds dat je ongeveer 50% van de tijd mist.

Soms zit het verschil tussen een goed en een slecht schot in iets heel kleins: een ongunstige beginpositie van het geweer, een overhaaste aanslag, een verkeerde zwaailijn of simpelweg een schot waarvoor je eigenlijk geen goede kans had. Hoe meer ervaring je hebt, hoe nuttiger het kan zijn om op die kleine details te letten.

Is het net zo nuttig om raakschoten terug te kijken als missers?

David: Absoluut. Daarmee versterk je een goede techniek.

Soms schiet je bijvoorbeeld op een vogel terwijl er een paar meter daarachter nog een vliegt. Je denkt misschien dat je de voorste hebt geraakt, maar als je de ShotKam-video bekijkt, ontdek je dat je eigenlijk de achterste hebt geraakt. Technisch gezien was het een raak schot, maar niet het schot dat je voor ogen had.

Je wilt zeker weten dat je raakschoten voortkomen uit een goede techniek en niet uit geluk.

Welke schietkans tijdens de duivenjacht vind je het leukst?

David: Waarschijnlijk schiet ik het liefst op een vogel die iemand anders heeft gemist. Duiven die komen aanvliegen om te eten zijn ook erg leuk. Er kunnen meerdere vogels tegelijk aankomen, die van links naar rechts en op en neer bewegen.

Vaak heeft iemand al op ze geschoten voordat ze jou bereiken. Dan schiet je op vogels die wegvliegen of van richting veranderen. Dat is heel spannend.

Welke choke, munitie en welk geweer raad je aan voor de duivenjacht?

David: Ik raad een halfchoke (modified choke) aan, omdat die tot ongeveer 40 yard, ofwel 37 meter, een goed hagelpatroon geeft. Als de vogel dichtbij is, kan het patroon te compact zijn en komen er veel hagelkorrels in het vlees terecht. Maar over het algemeen vind ik het de beste keuze.

Wat munitie betreft, raad ik een lading van één ounce, ongeveer 28 gram, met Amerikaanse hagelgrootte nr. 8 aan. Duiven zijn kleine vogels, dus je hebt de grotere indringdiepte van zwaardere hagel niet nodig. Een bijzonder hoge snelheid is ook niet nodig. Met de juiste patroon kan ongeveer 1.200 voet per seconde (366 m/s) prima voldoende zijn.

Zelf gebruik ik een halfautomatisch hagelgeweer in kaliber 12, omdat ik daarmee drie schoten kan lossen en dit kaliber mij de beste kans geeft om de vogel in één keer te doden. Vrouwen en jonge schutters die iets lichters willen, zou ik een halfautomaat in kaliber 20 aanraden. Als je heel ervaren bent en een extra uitdaging zoekt, kun je een nog kleiner kaliber proberen.

Welke uitrusting is volgens jou onmisbaar voor een geslaagde duivenjacht?

David: Comfort is belangrijk. Als je in de schaduw kunt gaan zitten, is dat volgens mij zelfs belangrijker dan de camouflagekleding die je draagt.

Probeer zo mogelijk met je hele lichaam in de schaduw te blijven. Lukt dat niet, let dan op je bewegingen. Til je hoofd niet te vroeg op. Houd de rand van je hoed of de klep van je pet laag totdat de vogel binnen schootsafstand is, want duiven kunnen gezichten en bewegingen opmerken.

Welke uitrusting nemen ervaren duivenjagers mee waar beginners vaak niet aan denken?

David: Een goede zitplek.

Dat klinkt misschien onbelangrijk, maar je kunt urenlang in een veld zitten. Het liefst heb je iets waarop je je gemakkelijk kunt omdraaien. Sommige campingstoelen beperken je bewegingsvrijheid, dus een draaibare zitplek is beter. Veel mensen gebruiken een emmer van vijf gallon, ongeveer 19 liter, en sommige hebben zelfs een draaibaar deksel.

Je wilt comfortabel zitten, maar je moet ook vrij kunnen bewegen.

Welke duivenjacht is je het meest bijgebleven?

David: Ik ben ooit in Argentinië geweest. Honderden vogels op één dag schieten was ongelooflijk spannend.

Tegelijkertijd is de duivenjacht voor mij ook echt een familiegebeurtenis. Ik heb genoten van jachtdagen in North Carolina waarop we een groot stuk varkensvlees braden en uitgebreid lunchen. Die dagen zijn op een andere manier net zo onvergetelijk.

Hier zie je een compilatie van enkele van mijn duivenjachten in Argentinië:

Welke slechte gewoonte zie je steeds weer tijdens de duivenjacht?

David: Schieten op laagvliegende vogels. Je moet altijd zeker weten wat zich achter je doel bevindt en controleren of er voldoende vrije ruimte rond de vogel is waarop je schiet.

Zelfs als iedereen zo ver uit elkaar staat dat een laag schot waarschijnlijk geen ongeluk veroorzaakt, blijft het ongepast en onveilig.

Als je een beginnende duivenjager maar drie schiettips mocht geven, welke zouden dat zijn?

David: Ten eerste: let goed op iedereen om je heen en op de honden in het veld.

Ten tweede: houd je blik op de vogel gericht. Als dat helpt, concentreer je dan op zijn oog of kop.

Ten derde: schiet alleen op vogels binnen schootsafstand. Door op vogels te schieten die te ver weg zijn, verspil je alleen munitie, en niemand wil een vogel verwonden.

Welke raad over de duivenjacht had je graag eerder gekregen?

David: Durf je uit te spreken als het om veiligheid gaat. Toen ik jonger was, aarzelde ik waarschijnlijk meer om iets te zeggen als ik een onveilige situatie zag. Nu vind ik het heel belangrijk dat iedereen het eens is over hoe de jacht veilig zal verlopen.

De duivenjacht is spannend en er gebeurt veel tegelijk. Iemand kan na het schieten vergeten zijn geweer te ontladen. Of iemand gaat zitten zonder te merken dat zijn geweer naar een ander gericht is. Als iemand zich niet veilig voelt, kan dat de hele jachtdag voor die persoon bederven.

Ik ben zelf ooit door een schot geraakt. Die ervaring heeft me geleerd hoe belangrijk het is om iets te zeggen als een situatie niet veilig aanvoelt.

Zorg voor een veilige omgeving en wees niet bang om je uit te spreken.

Wat onderscheidt iemand die af en toe een duif raakt van iemand die regelmatig raak schiet?

David: Oefening. Mensen die goed zijn in sporting clays schieten doorgaans ook goed op duiven, omdat ze de basisvaardigheden beheersen. Ga vóór het duivenseizoen skeet of sporting clays schieten.

Als je consequent 70 of 80% van de kleiduiven raakt, betekent dat niet dat je ook 70 of 80% van de echte duiven raakt. Misschien raak je de helft, omdat levende vogels veel minder voorspelbaar zijn en onverwacht van richting kunnen veranderen.

Maar het maakt een groot verschil als je die basisvaardigheden oefent voordat je het veld in gaat.

Conclusie

Of je nu net begint met de duivenjacht of al jaren ervaring hebt, door je schoten terug te kijken kun je altijd iets leren. Een ongunstige beginpositie van het geweer, een overhaaste aanslag, schieten op een vogel buiten schootsafstand of op het verkeerde moment wegkijken van de vogel kan het verschil maken tussen raak en mis.

Met ShotKam kun je zien wat er gebeurde. Zo leer je van zowel je missers als je raakschoten, krijg je een beter beeld van hoe een goed schot eruitziet en schiet je steeds consistenter op vliegend wild.

Je leest:

Duivenjacht: vragen en antwoorden met David Stewart, oprichter van ShotKam