Wat ShotKam mij leerde over schieten

Geschreven door Tom Sykes, contentmaker en socialmediamanager bij ShotKam
Omdat ik al bijna mijn hele leven schiet en een behoorlijk niveau heb bereikt, vragen andere schutters me vaak: ‘Wat heb jij aan een ShotKam?’ Een interessante vraag die ik in deze blog wilde uitdiepen.
Zelfs na meer dan 30 jaar schieten leer ik door mijn ShotKam-beelden terug te kijken nog dingen die ervaring alleen me niet heeft geleerd.
Inleiding
Als je ShotKam op sociale media volgt, heb je waarschijnlijk al enkele van mijn schietvideo’s gezien. Ik gebruik al meer dan tien jaar een ShotKam. Ik begon met een ouder model dat ik in de praktijk testte voor een tijdschrift waarvoor ik destijds schreef. In 2020 raakte mijn mediabedrijf nauwer betrokken bij ShotKam: we begonnen officieel content te maken en te helpen bij het beheer van de socialmediakanalen.

Om uit te leggen hoe ShotKam me heeft geholpen, moeten we terug naar het moment waarop ik voor het eerst een geweer oppakte en de schietsport begon te ontdekken.
Waar het allemaal begon
Ik groeide op in het Verenigd Koninkrijk en ging al met mijn vader en oudere broer mee op jacht- en schietavonturen voordat ik zelf ooit een schot loste. Tot mijn vroegste herinneringen behoren onze jachthonden en het toekijken terwijl zij genoten van zomerdagen op de kleiduivenbaan en in de duivenhut tot ijskoude dagen op drijfjacht op kleinwild en op waterwild. Ik begon met een luchtbuks op papieren doelen en stapte daarna met hulp van mijn vader en andere begeleiders over op eenvoudige kleiduiven met een hagelgeweer.
Toen ik nog geen tien was, begreep ik de basis van voorhouden en schiettechniek maar moeilijk. Door vallen en opstaan bouwde ik geleidelijk een mentale verzameling doelbeelden op die me ook als volwassene goed van pas kwam. Ik kon moeilijke en soms zelfs extreme doelen raken, maar die prestaties niet altijd herhalen. Ik vertrouwde sterk op mijn instinct zonder helemaal te begrijpen waarom een schot raak was.

Mijn eerste ervaring met ShotKam
Spoelen we door naar mijn midden twintig, toen ik eindelijk een revolutionair stukje techniek in handen kreeg: ShotKam. Volgens mij was ik een van de eersten in het Verenigd Koninkrijk met een ShotKam, die toen net breder verkrijgbaar was geworden.
Voor het eerst kon ik precies zien wat er in de schietrichting gebeurde, met beelden die duidelijk lieten zien wat ik deed. Destijds was er online nauwelijks ShotKam-content, een groot verschil met het wereldwijde merk en de enorme hoeveelheid socialmediavideo’s van nu. Toen ik ermee begon, voelde het echt alsof ik de wereld vanuit een ander perspectief bekeek.

Ik weet nog dat ik hem voor het eerst op kleiduiven op mijn plaatselijke baan testte. De beelden ter plekke en later thuis terugkijken leerde me direct veel meer over mijn techniek dan ik had verwacht. Ze bevestigden zelfs mijn vermoeden dat ik met een constante voorsprong schoot.
Leren van mijn beelden
In die eerste jaren hielp ShotKam me mijn verzameling doelbeelden uit te breiden en constanter te schieten. Ook kreeg ik meer inzicht in het gedrag van wild.
Een razendsnelle wintertaling tijdens zijn ontwijkende vlucht beeld voor beeld kunnen bekijken op opnamen van 120 fps leverde ongelooflijk nuttige inzichten op. Dat werd nog duidelijker bij beelden van kauwen, kleine kraaiachtigen die veel voorkomen in het Verenigd Koninkrijk. Deze vogels zijn bijzonder moeilijk steeds weer te raken, omdat ze vaak onverwacht van richting veranderen om volgende schoten te ontwijken.

Door missers in de hut terug te kijken zag ik vaak of ik mijn schot overhaastte of de verkeerde lijn naar de vogel volgde, zodat ik meteen kon bijsturen.
De informatie uit duizenden video’s heeft me in de loop der jaren een betere schutter gemaakt.
Iets nieuws proberen
Een ander belangrijk leermoment ontstond toen ik anderen mijn ShotKam liet gebruiken. Tijdens een draaidag met duivenjachtexpert Antoine leende ik hem mijn camera om extra hoeken vast te leggen voor een YouTube-video. Hij liet in de duivenhut zien wat hij kon en bleek veel constanter te schieten dan ik. Ik heb urenlang zijn beelden ontleed en zijn techniek en stijl bestudeerd om te ontdekken wat ik kon overnemen om zelf beter te worden.
Ook de trainingsvideo’s van ShotKam hebben mijn kennis vergroot. Ik had het geluk Jonny Carter en Josh Brown te fotograferen tijdens de opnamen van de serie Master Sporting Clays. Zo kon ik een professionele coach horen uitleggen hoe houdpunten en verschillende schietstijlen precies werken. Die inzichten hebben me later geholpen mijn eigen schieten te verbeteren.
Als ik nu bij een kleiduivenpost aankom, neem ik de tijd om details te beoordelen die ik vroeger misschien over het hoofd zag. Ik probeer niet gedachteloos ‘Pull!’ te roepen zonder een duidelijk plan. Ondanks mijn goede bedoelingen sluipt die gewoonte er tijdens de jacht nog weleens in. Oude gewoonten verdwijnen moeilijk en af en toe los ik nog een snel instinctief schot, waarschijnlijk vaker dan ik zou willen toegeven.

Schieten in de praktijk
Naast het maken van beelden voor sociale media is een van de grootste voordelen van ShotKam dat ik mijn schieten meteen kan bijstellen en verbeteren. Tegenwoordig gebruik ik de ShotKam Gen 4, die scherpere video’s en een langere accuduur biedt dan eerdere modellen. De helderdere beelden helpen me de fijne details van mijn techniek te analyseren, terwijl ik dankzij de langere accuduur de hele dag kan blijven opnemen.
Op de kleiduivenbaan heb ik geregeld moeite met een bepaald doel. Vaak hoef ik alleen de beelden in de ShotKam-app terug te kijken om te zien of ik eroverheen schiet, te veel voorhoud of achter het doel blijf. Als ik het probleem snel herken, kan ik mijn techniek veel makkelijker corrigeren en weer op koers komen.

Dat vind ik vooral waardevol bij de jacht op vogels. Zien wat er misgaat en vrijwel direct kunnen bijsturen heeft me zeker geholpen meer wild voor de maaltijd mee naar huis te nemen. Ik heb de beelden zelfs gebruikt om geschoten vogels terug te vinden die in de dekking waren gevallen!
Leren van de ShotKam-community
Door mijn werk bij ShotKam kan ik ook beelden van andere gebruikers bekijken, of ze ons nu taggen op sociale media of iets plaatsen in de Facebookgroep ShotKam Community. Zo helpen jullie allemaal mijn kennis over schieten en wildgedrag te vergroten.
Ik heb bijvoorbeeld nog nooit op een drijfjacht op wilde zwijnen in Europa gejaagd, maar na zoveel video’s daarover te hebben gezien, zou ik veel beter weten wat ik kan verwachten en hoe ik moet beginnen.

Achteraf had ik graag al een ShotKam gehad toen ik begon met schieten. Precies kunnen zien wat de loopmonding doet ten opzichte van het doel is een enorm voordeel, vooral als je de sport nog leert. Het zou me ongetwijfeld hebben geholpen mijn techniek te ontwikkelen en veel sneller vooruit te gaan.
Tot slot
Zoals de meeste schutters maak ik me geen illusies dat ik de sport volledig beheers. Ik ben zeker geen George Digweed en weet dat er altijd ruimte voor verbetering is. Ik blijf nieuwe technieken testen, van anderen leren en elke kans benutten om de beste schutter te worden die ik kan zijn.
Dat is een van de belangrijkste lessen van ShotKam: hoelang je ook al schiet, er valt altijd iets nieuws te leren.

