Geschreven door Geoff Garrod, met foto's van Richard Faulks

In deze blog vertelt de ervaren jachtopzichter Geoff Garrod hoe zijn jeugdliefde voor de jacht op houtduiven met lokduiven uitgroeide tot een levenslange passie. Daarnaast deelt hij de traditionele jachttechnieken en veldervaring die zijn aanpak gedurende tientallen jaren hebben gevormd. Bekijk de video hieronder en zie Geoff in actie tijdens een dag houtduivenjacht in het Verenigd Koninkrijk, opgenomen met de ShotKam Gen 4 vanuit het perspectief van de schutter.

Hoe ik mijn passie voor de jacht op houtduiven met lokduiven ontdekte

De jacht op houtduiven met lokduiven is mijn levenslange passie geweest. Het begon allemaal toen ik nog een jonge jongen was. Mijn vader nam me mee naar een schuilhut voor de houtduivenjacht op de boerderij waar hij werkte en waar wij woonden. Ik zal toen niet ouder dan zeven jaar zijn geweest, en af en toe liet mijn vader me een paar schoten lossen met zijn oude enkelloops Webley & Scott .410 met grendel. Ik vond het geweldig om tijd met mijn vader door te brengen, zoals zoveel jonge jongens dat doen, en hij kreeg steeds meer vertrouwen in mij met het geweer.

Ik herinner me nog levendig één bijzondere dag waarop mijn vader op pad ging om op houtduiven te jagen met lokduiven en ik hem bleef smeken om me mee te nemen. Hij had echter geen .410-patronen meer en ik was destijds nog te klein om met zijn geweer te schieten. Ik was ontzettend teleurgesteld, maar bleef aandringen om toch mee te mogen voor die dag. Ik weet nog dat ik mijn donkerblauwe duffeljas aantrok met de grote houten sluitingen – net als de jas van Paddington Beer, zoals zoveel kinderen die toen hadden. Ik stak mijn hand in mijn zak en het voelde alsof ik een schat had gevonden: er zaten nog zeventien patronen in van een eerdere jachtdag. De opwinding die ik toen voelde, herinner ik me nog altijd.

We liepen naar Parkwood, ongeveer driekwart mijl van ons huis, omringd door pas ingezaaide suikerbieten die net begonnen op te komen. Ik zal toen ongeveer tien jaar oud zijn geweest en de wereld was begin jaren zeventig heel anders dan nu. Mijn vader zette mij in een kleine schuilhut aan de ene kant van het bos neer, terwijl hij zelf aan de andere kant ging zitten. Tegen die tijd had ik al behoorlijk wat geschoten, maar ik kan me niet voorstellen dat zoiets tegenwoordig nog zou gebeuren! In het camouflagenet zat een opening waardoor ik de duiven kon observeren en schieten. Ik denk niet dat ik veel duiven in de lucht heb geschoten; de meeste schoot ik pas nadat ze tussen de lokduiven waren geland. Met de zeventien patronen die ik had gevonden, schoot ik zeventien duiven. Vanaf dat moment was mijn liefde voor de houtduivenjacht voorgoed geboren.

Traditionele jacht op houtduiven met lokduiven versus moderne methoden

In die tijd werd er vooral op houtduiven gejaagd voor de sport en om af en toe een duif mee naar huis te nemen voor in de pan. Uiteraard wilden boeren toen, net als nu, het aantal houtduiven terugdringen, omdat ze ook destijds al een belangrijk landbouwplaagdier waren. Tegenwoordig gelden er echter veel meer regels, zijn er veel meer mensen die op houtduiven jagen en is het uitgegroeid tot een hele industrie. Volgens mij waren er destijds slechts drie mensen in mijn omgeving die op houtduiven jaagden. We deden het allemaal met een paar lokduiven, goede veldervaring en een oud legercamouflagenet. Tegenwoordig zijn er talloze hulpmiddelen en mechanische apparaten op de markt, en ik twijfel er niet aan dat ze allemaal op hun eigen manier nuttig zijn. Toch besloot ik al vroeg in mijn jachtcarrière dat ik wilde blijven jagen zoals mijn vader en mijn mentor, de plaatselijke jachtopzichter Martin Taylor, het mij hadden geleerd.

Ik kan niet ontkennen dat ik een paar keer een roterende lokduif (whirlie/rotary) heb geprobeerd. De eerste keer leek het echt te helpen, maar de tweede keer was ik er helemaal niet van overtuigd dat het enig verschil maakte. Daarom blijf ik liever bij mijn traditionele aanpak: een tas met kunststof lokduiven of, nog liever, dode duiven op houders of aan stokken om een natuurlijk ogend lokbeeld te creëren. Ik ben zelfs weleens op pad gegaan met slechts één dode duif als lokvogel en heb toch een mooie buit gehad. Ik ben er heilig van overtuigd dat een goede verkenning, veldervaring, lokale kennis en een zorgvuldig gekozen schuilhut de basis vormen voor een succesvolle dag jagen met lokduiven. Bestudeer de vliegroutes, leer de gewassen kennen, houd rekening met de windrichting, maak een natuurlijk ogend lokbeeld en kies de plek van je schuilhut zorgvuldig. Hulpmiddelen zullen altijd hun plaats hebben voor veel jagers, en ik heb absoluut geen kritiek op mensen die ze graag gebruiken. Zelf blijf ik echter trouw aan mijn traditionele aanpak, omdat dat simpelweg de manier is waarop ik het liefst jaag. Niets geeft mij meer voldoening dan een houtduif over een akker te zien vliegen, mijn lokduiven te zien opmerken en er recht op af te zien komen. Dan weet je dat dit het resultaat is van goede voorbereiding en uitstekende veldervaring – je weet dat je die kans op een schot zelf hebt verdiend, en dat maakt het des te mooier.

Ik ben er ook van overtuigd dat het dichtbij krijgen van de houtduiven een belangrijk onderdeel is van de uitdaging van het jagen met lokduiven. We gaan in de eerste plaats op pad om een plaagsoort onder controle te houden. Lange schoten op overvliegende duiven kunnen geweldig zijn als de kans zich voordoet, maar het doel is om de duiven schoon en doeltreffend te schieten, en daarvoor moeten ze dicht bij de schuilhut komen. Mijn lokduiven staan zelden verder dan vijfentwintig meter bij mij vandaan en ik probeer de meeste houtduiven binnen een afstand van vijftien tot vijfentwintig meter te krijgen. Ze dichtbij krijgen is de uitdaging; ze vervolgens netjes schieten is de kers op de taart.

Van jachtopzichter naar ShotKam

Ik werd op mijn zestiende fulltime jachtopzichter en heb daar nooit ook maar één moment spijt van gehad. Dankzij de begeleiding van Martin Taylor heb ik een carrière opgebouwd die me veel voldoening geeft, en de bescherming van gewassen maakt zelfs deel uit van mijn werk op het landgoed van ongeveer 4.000 acre. Het is een groot akkerbouwbedrijf waar allerlei gewassen worden verbouwd en waar altijd houtduiven aanwezig zijn. Zo is een deel van mijn werk tegenwoordig ook een onderdeel van mijn levenslange hobby. Ik heb inmiddels ook een YouTube-kanaal, en juist daarvoor is de ShotKamvan onschatbare waarde. De camera stelt me in staat fantastische beelden vast te leggen, vooral met de ShotKam Gen 4. Daarnaast is het een uitstekend trainingsmiddel dat me helpt wanneer ik een mindere dag heb, want die heeft iedereen wel eens. Ik bekijk de beelden niet op mijn telefoon terwijl ik nog in de schuilhut zit, maar thuis blader ik ze door en zie ik direct waar ik mijn schoten heb gemist – meestal doordat ik te veel voorsprong gaf! Je ziet de vogel, de voorsprong en de hagelinslag allemaal vanuit het perspectief van de schutter.

Waarom ik nog steeds van de jacht op houtduiven houd

Ook nu ik in de zestig ben, beleef ik nog net zoveel plezier aan het jagen op houtduiven met lokduiven als toen ik een jongen was. Naar mijn mening is de houtduif de mooiste jachtvogel van Groot-Brittannië. Geen enkele andere vogel biedt zo'n grote variatie aan schoten en zijn wendbaarheid in de lucht is ongeëvenaard. Heb je het nog nooit geprobeerd en ben je een enthousiaste jager, dan zou je het zeker eens moeten ervaren.

Vind Geoff Garrod online

• YouTube: Geoff Garrod Shooting
• Instagram: @geoff_garrod63
• Website: https://www.geoffgarrod.co.uk/

Je leest:

Een leven lang duiven lokken | Door Geoff Garrod